Bryan Johnson jest chory. I to jest ważniejsza historia, niż się wydaje
Bryan Johnson jest chory. I to jest ważniejsza historia, niż się wydaje
Bryan Johnson powiedział ostatnio zdanie, które brzmi jak nagłówek z taniego tabloidu:
„Mój żołądek pożera sam siebie”.
Problem polega na tym, że za tym zdaniem stoi realna diagnoza. Johnson — milioner, biohacker i jeden z najbardziej znanych ludzi świata długowieczności — poinformował, że choruje na autoimmunologiczne zapalenie żołądka. To przewlekła choroba, w której układ odpornościowy atakuje komórki błony śluzowej żołądka.
I tutaj łatwo pójść w tani komentarz.
„No proszę. Tyle badań, tyle suplementów, tyle pieniędzy, tyle optymalizacji — i tak zachorował”.
Tylko że to byłoby zbyt proste.
Bo ta historia nie pokazuje, że badania nie mają sensu.
Pokazuje coś dokładnie odwrotnego.
Choroba człowieka, który mierzył prawie wszystko
Bryan Johnson od lat buduje wokół siebie narrację człowieka, który chce maksymalnie spowolnić starzenie. Monitoruje sen, dietę, trening, markery biologiczne, stosuje liczne procedury i wydaje ogromne pieniądze na swój projekt długowieczności. Media opisują, że jego diagnoza pojawiła się po latach problemów z niską ferrytyną, czyli niskim poziomem zapasów żelaza.
I to jest bardzo ważny fragment tej historii.
Bo niska ferrytyna to coś, co wiele osób zna z własnych wyników.
Człowiek jest zmęczony. Ma mniej energii. Gorzej się regeneruje. Czasem wypadają włosy. Czasem spada tolerancja wysiłku. I bardzo często słyszy: „proszę suplementować żelazo”.
Czasem to wystarcza.
Ale czasem nie.
Czasem pytanie nie brzmi: ile żelaza bierzesz?
Tylko: dlaczego organizm tego nie wchłania?
Autoimmunologiczne zapalenie żołądka – o co chodzi?
Autoimmunologiczne zapalenie żołądka to choroba, w której układ odpornościowy atakuje własne komórki żołądka. Konsekwencją może być gorsze wchłanianie żelaza i witaminy B12. NIDDK, czyli amerykański instytut zajmujący się m.in. chorobami układu pokarmowego, podaje wprost, że autoimmunologiczne zapalenie żołądka może zaburzać wchłanianie żelaza i B12.
To oznacza, że przewlekle niska ferrytyna nie zawsze musi być tylko kwestią diety.
Może być sygnałem, że trzeba sprawdzić głębiej: żołądek, jelita, stan zapalny, autoimmunologię, Helicobacter pylori, B12, morfologię i całą historię pacjenta.
Nie po to, żeby straszyć.
Po to, żeby nie spłycać problemu.
Bo ciało często nie krzyczy od razu.
Najpierw mówi ciszej.
Zmęczeniem.
Gorszym snem.
Spadkiem energii.
Mgłą w głowie.
Napięciem.
Problemami z regeneracją.
Czasem jednym wynikiem, który uparcie wraca nieprawidłowy.
I właśnie tutaj badania mają sens
W historii Johnsona najciekawsze jest to, że gdyby nie regularne badania, mógłby długo nie wiedzieć, co dzieje się w jego organizmie.
I to jest ogromna wartość profilaktyki.
Morfologia ma sens. Ferrytyna ma sens. Witamina B12 ma sens. Markery zapalne, glukoza, ciśnienie, sen czy HRV mogą być sygnałami ostrzegawczymi. Nie diagnozą same w sobie, ale informacją, że warto się zatrzymać i poszukać przyczyny.
Nie chodzi o to, żeby robić badania bez końca.
Chodzi o to, żeby umieć czytać sygnały.
Jeśli jakiś wynik przez lata wraca nieprawidłowy, to czasem nie wystarczy „dorzucić suplement”.
Czasem trzeba zapytać:
dlaczego ten wynik wraca?
Ale jest też druga strona
I tu zaczyna się część, o której mówi się rzadziej.
Można badać się z troski.
Ale można też badać się z lęku.
Można mierzyć sen, żeby lepiej rozumieć ciało.
Ale można też mierzyć sen tak długo, aż człowiek zaczyna bać się własnego zegarka.
Znamy to coraz częściej.
Ktoś budzi się rano. Czuje się całkiem dobrze. Patrzy na aplikację.
Sen: słaby.
HRV: niskie.
Regeneracja: przeciętna.
I nagle nie pyta już: „jak ja się czuję?”
Pyta: „co pokazuje aplikacja?”
To jest moment, w którym narzędzie przestaje być narzędziem. Zaczyna rządzić człowiekiem.
W literaturze medycznej opisano nawet pojęcie orthosomnii — nadmiernego skupienia na idealnym śnie na podstawie danych z urządzeń monitorujących. U części osób takie monitorowanie może paradoksalnie zwiększać napięcie wokół snu.
Zdrowie to nie tylko kontrola
Nie jestem przeciwnikiem badań. Wręcz przeciwnie.
Badajmy się.
Sprawdzajmy.
Reagujmy wcześniej.
Nie ignorujmy wyników, które długo są nieprawidłowe.
Ale nie róbmy ze zdrowia religii.
Nie każdy spadek HRV oznacza katastrofę.
Nie każda gorsza noc oznacza problem.
Nie każdy gorszy wynik musi od razu uruchamiać panikę.
Jest badanie, które pokazuje ciekawą rzecz: osoby, które deklarowały dużo stresu i jednocześnie wierzyły, że stres bardzo szkodzi ich zdrowiu, miały o 43% większe ryzyko przedwczesnej śmierci. To nie znaczy, że stres jest dobry. To raczej pokazuje, że nasza relacja ze stresem też ma znaczenie.
Podobnie może być ze zdrowiem.
Jeśli dbanie o zdrowie staje się kolejnym źródłem napięcia, to coś tu nie działa.
Wniosek
Historia Bryana Johnsona nie jest historią o tym, że biohacking nie ma sensu.
Nie jest też historią o tym, że badania są bez sensu.
To raczej przypomnienie, że zdrowie nie jest projektem, który da się w pełni kontrolować.
Badania są ważne.
Profilaktyka jest ważna.
Ferrytyna, B12, morfologia, markery zapalne — to wszystko może pomóc zobaczyć problem wcześniej.
Ale zdrowie to nie tylko liczby.
To też sen.
Oddech.
Relacje.
Granice.
Ruch.
Spokój.
Poczucie bezpieczeństwa.
Kontakt z własnym ciałem.
Dlatego najuczciwszy wniosek brzmi:
badaj się, ale nie rób ze zdrowia obsesji.
Słuchaj danych, ale nie trać kontaktu z ciałem.
Bo ciało to nie projekt do wygrania.
To partner, którego warto nauczyć się słuchać.
Więcej na moich socjalach.
Facebook
Instagram
Pozdrawiam
Sebastian
